Biografia Jana-Michaela Vincenta

Szybkie fakty

Urodziny: 15 lipca , 1945



Zmarł w wieku: 73

Znak słońca: Nowotwór





Znany również jako:Jan Michael Vincent, Michael Vincent, Mike Vincent

Urodzony w:Denver, Colorado



Znany jako:Aktor

Aktorzy Amerykanie



Wzrost: 5'10'(178cm),5'10 'Zły



Rodzina:

Współmałżonek/Był:Patricia Ann Christ (m. 2000), Bonnie Poorman (m. 1968 - dyw. 1977), Joanne Robinson (m. 1986 - dyw. 1999)

ojciec:Lloyd Vincent

matka:Doris Vincent

Zmarł dnia: 10 lutego , 2019

miejsce śmierci:Szpital misyjny, Asheville, Karolina Północna

NAS. Państwo: Kolorado

Przyczyną śmierci:Zawał serca

Kontynuuj czytanie poniżej

Polecany dla Ciebie

Mateusz Perry Jake Paul Dwayne Johnson Caitlyn Jenner

Kim był Jan-Michael Vincent?

Jan-Michael Vincent był amerykańskim aktorem, który zyskał sławę dzięki roli pilota helikoptera Stringfellow Hawke w serialu telewizyjnym „Airwolf” i głównego bohatera Matta Johnsona w filmie „Wielka środa” z 1978 roku. Znany jest również z roli Byrona Henry'ego w 'Wichrach wojny'. Pochodzący z Kolorado Vincent służył przez pewien czas w Gwardii Narodowej Armii Kalifornii. Karierę aktorską rozpoczął w 1967 roku w meksykańsko-amerykańskim filmie „The Bandits”. Jednak jego pierwszym wydanym projektem był film telewizyjny „The Hardy Boys: The Mystery of the Chinese Junk”. W ciągu swojej 38-letniej kariery Vincent zgromadził ponad 80 filmów i programów telewizyjnych. Syn ojca alkoholika, Vincent, był również alkoholikiem i miał kilka konfliktów z prawem. W lutym 2019 roku zmarł w wieku 73 lat po zatrzymaniu akcji serca. Jego ostatni występ jako aktor miał miejsce w dramacie z 2003 roku „White Boy”. Kredyt obrazu https://www.youtube.com/watch?v=QRu6N12ogZY
(Studio 10) Kredyt obrazu https://www.youtube.com/watch?v=QPbMxMCWsyI
(MyTalkShowBohaterowie) Kredyt obrazu https://www.youtube.com/watch?v=QPbMxMCWsyI
(MyTalkShowBohaterowie) Kredyt obrazu https://www.youtube.com/watch?v=QPbMxMCWsyI
(MyTalkShowBohaterowie) Kredyt obrazu https://www.youtube.com/watch?v=QPbMxMCWsyI
(MyTalkShowBohaterowie) Poprzedni Następny Dzieciństwo i wczesne życie Urodzony 15 lipca 1945 r. w Asheville w Karolinie Północnej w USA, Jan-Michael Vincent był najstarszym z trójki dzieci Lloyda Whiteleya Vincenta i Doris Jane (z domu Pace). Jego ojciec pochodził z rodziny przestępców zawodowych. Został malarzem po służbie jako pilot bombowca B-25 podczas II wojny światowej. Po ukończeniu Hanford High School w 1963 roku zapisał się do Ventura College, gdzie studiował przez kolejne trzy lata, zanim zrezygnował. Podobnie jak jego ojciec, Vincent żywił poważną nieufność wobec władzy i podobnie jak jego ojciec musiał znosić sztywny system armii amerykańskiej, kiedy został zaciągnięty do Gwardii Narodowej Armii Kalifornijskiej. Został zwolniony w 1967 roku. Kontynuuj czytanie poniżej Kariera zawodowa Pierwszą pracą Jana-Michaela Vincenta jako aktora była praca w meksykańsko-amerykańskim filmie „The Bandits” z 1967 roku, w którym współpracował z Robertem Conradem. Jednak formalnie zadebiutował na ekranie w filmie telewizyjnym „The Hardy Boys: The Mystery of the Chinese Junk”. W latach 60. wystąpił w wielu programach telewizyjnych wyprodukowanych przez Universal Studios. Jego występ w filmie telewizyjnym „Tribes” z 1970 roku przyniósł mu uznanie krytyków. W 1974 roku zaskoczył publiczność pełną frontalną nagością w romansie kryminalnym „Buster and Billie”. Został obsadzony w roli głównego porucznika Jake'a Tannera w filmie science fiction „Damnation Alley” z 1977 roku, opartym na powieści Rogera Żelaznego o tym samym tytule. W 1981 roku zagrał u boku Kim Basinger w dramacie „Hard Country”. Vincent wcielił się w postać Byrona „Briny” Henry'ego w miniserialu ABC z 1983 roku „Wichry wojny”. Wyreżyserowany i wyprodukowany przez Dana Curtisa serial został zaadaptowany na podstawie książki Hermana Wouka o tym samym tytule. Dzielił przestrzeń ekranową z Clintem Howardem w czarnym horrorze komediowym „Ice Cream Man”. Pomimo ograniczonej premiery kinowej film zyskał od tego czasu status kultowy. Vincent podpisał kontrakt z Kellerem w filmie akcji „Czerwona linia” z 1996 roku, kiedy miał wypadek samochodowy. Następnie wcielił się w postać z opuchniętą twarzą i bliznami, a także ze szpitalną bransoletką identyfikacyjną wciąż owiniętą wokół nadgarstka. W ostatnich dniach swojej kariery zawodowej Vincent wystąpił w filmach takich jak „Buffalo ’66” (1998), „Ucieczka na Grizzly Mountain” (2000), „The Thundering 8th” (2000). Jego ostatnią rolą był Ron Masters w niezależnym filmie „White Boy” (2003). Główne dzieła W filmie o dojrzewaniu z 1978 roku „Wielka Środa” Jan-Michael Vincent zagrał Matta Johnsona, zbuntowanego surfera próbującego uniknąć poboru do wojny w Wietnamie. Choć film okazał się porażką kasową, zebrał pozytywne recenzje i stał się jednym z najważniejszych filmów w karierze Vincenta. W latach 1984-1986 Vincent odgrywał rolę pilota helikoptera Stringfellow String Hawke w przygodowym serialu CBS „Airwolf”. Stworzony przez Donalda P. Bellisario show obracał się wokół zaawansowanego technologicznie helikoptera wojskowego o kryptonimie Airwolf i jego załogi. CBS odwołało program po trzech sezonach. Czwarty sezon został wyemitowany w USA Network w 1987 roku, ale miał zupełnie inną obsadę. Życie rodzinne i osobiste Jan-Michael Vincent był trzykrotnie żonaty w swoim życiu. Jego pierwszą żoną była Bonnie Poorman, z którą był żonaty od 1968 do 1977. Mieli razem córkę, Amber Vincent (ur. 1972), która jest jedynym dzieckiem Vincenta. Jego drugą żoną była Joanne Robinson. Pobrali się 30 sierpnia 1986 roku i byli razem do 1998 roku, kiedy Robinson oskarżył go o znęcanie się nad nią i otrzymał przeciwko niemu zakaz zbliżania się. Rozwiedli się w następnym roku. Wymienił przysięgę małżeńską ze swoją trzecią i ostatnią żoną, Patricią Ann Chris, w czerwcu 2000 r. Byli małżeństwem aż do jego śmierci 10 lutego 2019 r. z powodu zatrzymania akcji serca. Alkoholizm i problemy prawne Przez większą część swojego życia Vincent zajmował się alkoholizmem i dożylnym nadużywaniem substancji. Został zatrzymany trzy razy, w 1977, 1978 i 1979 roku za posiadanie kokainy, a jeszcze dwa razy trafił do więzienia za burdy w barze, w 1984 i 1985. W latach 90. miał trzy straszliwe kolizje samochodowe, za każdym razem ledwo przeżył. W 2000 roku został skazany na 60 dni więzienia za naruszenie warunków zawieszenia.