Biografia św. Łucji

Szybkie fakty

Urodzić się:283



Zmarł w wieku: dwadzieścia jeden

Znany również jako:Łucja z Syrakuz, Saint Lucia





Kraj urodzenia: Włochy

Urodzony w:Syrakuzy, Cesarstwo Rzymskie



Znany jako:Święty

Przywódcy duchowi i religijni włoskie kobiety



Zmarł dnia:304



miejsce śmierci:Syrakuzy, Zachodnie Cesarstwo Rzymskie

Kontynuuj czytanie poniżej

Polecany dla Ciebie

Papież Jan Paweł I Agata Sycylii Papież Jan XXIII Papież Innocenty III

Kim była św. Łucja?

Św. Łucja, znana również jako Łucja z Syrakuz lub Św. Łucja (łac. Sancta Lucia), była chrześcijańską męczennicą, która zmarła podczas prześladowań Dioklecjana w IV wieku. Teksty apokryficzne sugerują, że Łucja, pochodząca z zamożnej rodziny sycylijskiej, odrzuciła oświadczyny poganina i ślubowała pozostać dziewicą zgodnie z tradycją św. Agaty. Jednak w tym procesie rozgniewała zalotnika, który zgłosił ją władzom rzymskim. Lucy została następnie zamęczona na śmierć. Jest czczona jako święta przez kościoły rzymskokatolickie, luterańskie, anglikańskie i prawosławne. Jest jedną z ośmiu kobiet, obok Maryi Dziewicy, które są wspominane imiennie w „Kanonie Mszy”. Dzień św. Łucji, jej święto, obchodzony jest co roku 13 grudnia. Jest patronką Syrakuz (Sycylia), dziewic i wzroku. Kredyt obrazu https://en.wikipedia.org/wiki/Saint_Lucy Poprzedni Następny Wczesne życie Uważa się, że Lucy urodziła się w 283 roku w zamożnej sycylijskiej rodzinie. Jej ojciec był pochodzenia rzymskiego i zmarł, gdy Lucy miała 5 lat. Jej matka miała na imię Eutychia, co sugeruje, że miała greckie pochodzenie. Choć w młodym wieku pozostawiona bez ojca, Lucy odziedziczyła ogromny posag. Matka Lucy chciała, aby Lucy wyszła za mąż za bogatego poganina. Kontynuuj czytanie poniżej Legendy o jej wczesnym życiu Uważa się, że skoro Łucja była pobożną chrześcijanką, nie chciała poślubić poganina. Poprosiła też matkę, aby rozdała jej posag wśród ubogich. Jednak jej matka początkowo tego nie zrobiła. Już jako nastolatka Lucy była oddana życiu w celibacie i służbie Bogu. Jej głównym celem była pomoc ubogim. Ponadto pomagała innym katolikom ukrywać się w podziemnych katakumbach, aby pomóc im uniknąć prześladowań. Uważa się, że nosiłaby na głowie wieniec ze świec, aby znaleźć drogę przez ciemne tunele, ponieważ jej ręce byłyby pełne jedzenia i zapasów dla ludzi. Pewnego razu matka Lucy bardzo zachorowała z powodu krwawienia. Próbowała wielu zabiegów, ale żadna nie pomogła. Następnie Łucja poprosiła matkę, aby odwiedziła z nią sanktuarium św. Agaty. Oboje modlili się całą noc w sanktuarium. Jednak wyczerpani wkrótce zasnęli przy grobie. Św. Agata ukazała się wtedy Łucji we śnie i powiedziała jej, że jej matka została uzdrowiona. Św. Agata poinformowała również Łucję, że będzie dumą Syrakuz, gdzie mieszka. Matka Lucy wyzdrowiała, a następnie na prośbę Lucy rozdała swój majątek wśród biednych. Legendy o jej prześladowaniach Poganin, który oświadczył się Łucji, był wściekły, gdy usłyszał, że Łucja nie tylko chce być dziewicą, ale także oddała swój posag potrzebującym. W ramach zemsty doniósł o wierze Łucji Paschazjuszowi, gubernatorowi Syrakuz na Sycylii. W tamtych czasach wielu chrześcijan było prześladowanych za swoją wiarę. W ten sposób gubernator wysłał swoich strażników, aby za karę zabrali Lucy i odesłali ją do burdelu. Jednak kiedy żołnierze przyszli ją zabrać, nie mogli ruszyć Lucy. Kiedy gubernator zapytał o powód jej siły, stwierdziła, że ​​to efekt boskiej interwencji. W końcu zamęczyli Łucję i chcieli ją spalić. Strażnicy zebrali wokół niej drewno, ale nawet ten plan się nie powiódł, ponieważ drewno się nie paliło. W ten sposób przebili jej szyję mieczem. W ten sposób Lucy została męczennicą w roku 304. Kontynuuj czytanie poniżej Według legend Lucy miała urzekające oczy, a pogański mężczyzna, który jej się oświadczył, kochał jej oczy. Jedna z wersji jej historii sugeruje, że Lucy pokazała swoje oczy poganinowi, a następnie poprosiła go, aby zostawił ją w spokoju. Inna wersja historii sugeruje, że podczas tortur Łucja ostrzegła Paschasiusa, że ​​nie pozostanie bezkarny. Słysząc to rozgniewany Paschasius kazał strażnikom wyłupać jej oczy. Historia sugeruje jednak, że później Bóg przywrócił jej oczy. Choć większość jej życia pojawia się tylko w legendach, uważa się, że Łucja najprawdopodobniej zmarła w wyniku fali prześladowań chrześcijan za panowania rzymskiego cesarza Dioklecjana. Została wymieniona we wczesnych sakramentarzach rzymskich. Jej imię widnieje również na inskrypcji w Syrakuzach, datowanej na rok 400 n.e. O jej wczesnym istnieniu świadczą dwa kościoły poświęcone jej w Wielkiej Brytanii sprzed VIII wieku, kiedy królestwo to było w większości pogańskie. Po śmierci Legendy mówią, że gdy jej ciało było przygotowywane do pochówku, okazało się, że jej oczy zostały przywrócone. Sigebert, który był mnichem z Gembloux, napisał „sermo de Sancta Lucia”, w którym stwierdził, że ciało Lucy pozostawało nienaruszone na Sycylii przez 400 lat, dopóki Faroald II, książę Spoleto, podbił wyspę i wysłał jej szczątki do Abruzji, Włochy. Szczątki zostały później przeniesione do Metzu przez cesarza Othona I w 972. Zostały one pozostawione w „Kościele św. Vincent”. Jednak twierdzenia sugerują, że fragmenty jej ciała można nadal znaleźć we Włoszech (Rzym, Neapol, Lizbona, Werona i Mediolan), Niemczech, Szwecji i Francji. Dziedzictwo, kultura popularna i symbolika Najstarsza historia wspominająca o Lucy była częścią „Działań męczenników” z V wieku. Jedyną częścią, z którą zgadzają się takie relacje, jest opowieść o rozzłoszczonym zalotniku i późniejszej egzekucji Lucy w Syrakuzach. Jej imię szybko dotarło do Rzymu. W VI wieku była czczona przez cały Kościół. Najstarsze archeologiczne dowody na jej istnienie można znaleźć w greckich inskrypcjach katakumb św. Jana” w Syrakuzach. „Legenda Aurea” Jacobusa de Voragine była popularną wersją średniowiecznej legendy o Łucji. Jej święto obchodzone jest co roku 13 grudnia. W Szwecji Dzień Św. Łucji sygnalizuje początek obchodów Bożego Narodzenia. Najstarsza córka rodu jest ubrana w białą szatę i ma na sobie wieniec ozdobiony świecami. Lucy jest również czczona jako patronka Syrakuz (Sycylia), dziewic i wzroku (lub niewidomych). Imię Lucy może oznaczać „światło” lub „przytomność”. W sztuce średniowiecznej pokazano ją niosącą złote naczynie z oczami i trzymającą gałązkę palmową, która jest symbolem triumfu nad złem. Lucy pojawia się także w „Inferno” włoskiego poety Dantego oraz w jednym z wierszy Johna Donne’a. Lucy została zapamiętana jako odważna młoda kobieta, która była zdecydowana poświęcić swoje życie Bogu. Jej historia uczy ludzi, że powinni nie ustępować nawet wtedy, gdy są krytykowani za posiadanie określonej wiary lub wiary.